<?xml version='1.0' encoding='UTF-8'?><?xml-stylesheet href="http://www.blogger.com/styles/atom.css" type="text/css"?><feed xmlns='http://www.w3.org/2005/Atom' xmlns:openSearch='http://a9.com/-/spec/opensearchrss/1.0/' xmlns:georss='http://www.georss.org/georss' xmlns:gd='http://schemas.google.com/g/2005' xmlns:thr='http://purl.org/syndication/thread/1.0'><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633</id><updated>2011-07-28T13:22:27.910-04:00</updated><title type='text'>mi diviNa comeDia</title><subtitle type='html'></subtitle><link rel='http://schemas.google.com/g/2005#feed' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/posts/default'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default?max-results=100'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/'/><link rel='hub' href='http://pubsubhubbub.appspot.com/'/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><generator version='7.00' uri='http://www.blogger.com'>Blogger</generator><openSearch:totalResults>35</openSearch:totalResults><openSearch:startIndex>1</openSearch:startIndex><openSearch:itemsPerPage>100</openSearch:itemsPerPage><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-8151534633266604740</id><published>2010-09-30T13:07:00.000-04:00</published><updated>2010-09-30T13:05:35.466-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;span style="color:#333300;"&gt;Llevo horas intentando dibujar tu memoria. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#333300;"&gt;Me he sentido frustrado. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#333300;"&gt;No he podido. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#333300;"&gt;Quiero decírtelo aquí, entre líneas que serán el olvido. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#333300;"&gt;No te recuerdo y me aterra pensar que nunca exististe.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#333300;"&gt;Tengo miedo nuevamente.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#333300;"&gt;Mi vida no la siento. No soy quien he sido siempre. Los fantasmas están ahí, al acecho, pero los espanto y no con mis fuerzas; están bloqueados entonces, no los he erradicado.&lt;br /&gt;Quiero pensarte, quiero sentirte, aunque sea en el dolor.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#333300;"&gt;Nada.&lt;br /&gt;Esto es un aborto tardío. Nací y ahora me abortan. He visto luces, he corrido tras ellas, me caí, me paré, reí, lloré. Ahora estoy en la ceguera más absoluta. &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#333300;"&gt;¿Qué vale más? Soñar, reír, cantar. Gozo, placer, lágrimas. Si tropiezo a cada paso en que he vivido, soy feliz.. Pero tengo miedo, ya no quiero caer más.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-8151534633266604740?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/8151534633266604740/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=8151534633266604740' title='0 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/8151534633266604740'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/8151534633266604740'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2010/09/llevo-horas-intentando-dibujar-tu.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-2209410269840448389</id><published>2010-09-20T22:24:00.001-04:00</published><updated>2010-09-20T22:24:29.849-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;span style="color:#990000;"&gt;Te quiero decir, despacito, que tengo miedo. Pero silencio, que no lo sepan los demás.&lt;br /&gt;¿Me oyes? Estás tan lejos. Las estrellas te mirarán para traerme tu reflejo. Estoy en ellas. Sí, hace meses que habito entre su polvo estelar, por eso me veo radiante.&lt;br /&gt;¿Me ves? Estás tan lejos. Que la brisa te lleve mi silueta, eso es lo que más deseo.&lt;br /&gt;Yo no te oigo y tampoco te veo. Lo siento. Él prometió quererte. Yo sé que te quiere. Pero ahora lo hemos callado.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Fantasmas habitan en mí.&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-2209410269840448389?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/2209410269840448389/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=2209410269840448389' title='0 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/2209410269840448389'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/2209410269840448389'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2010/09/te-quiero-decir-despacito-que-tengo.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-3676588567173488196</id><published>2010-09-20T22:12:00.002-04:00</published><updated>2010-09-20T22:18:26.459-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;La nada, el espacio del vacío, eso es lo que mi mente puede escribir en este instante infecundo.&lt;br /&gt;Veo que le han cortado el alma en fragmentos, en pequeños elementos que no son su verdad. ¡Nos lo han robado! Pobre, qué vacío se ha de sentir. Olvídalo, ni siquiera se ha dado cuenta.&lt;br /&gt;Veo que no puede ver, porque no puede tocar. Pobre, si tan solo pudiera respirar, gritar o intentar pasar por el pantano de las emociones. Pero se las han llevado. Ente, conjunto vacío que opera, ahora sí, como siempre fue necesario.&lt;br /&gt;Esquizoide realidad consume las emociones cortadas, sedadas, trasplantadas hacia la nada.&lt;br /&gt;El cerebro le funciona. Qué importa entonces.&lt;br /&gt;Ladrones de los sentimientos, se los están robando de otros lados para devolverle las que perdió.&lt;br /&gt;Quiero decirte que te quiero, quiero decirte que estoy aquí. Pero no es así, porque en realidad no soy yo.&lt;br /&gt;Te están bloqueando todo aquello que no te sirve, aquello por lo que no has podido avanzar. Sé feliz, este estado es pasajero, no creas ni te engañes, no podrás huir.&lt;br /&gt;Apaga las brasas que mantienes, esos castillos en el aire que no te conducen a nada. Mentira, todo es mentira, pura ficción.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;                                                  Basta&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;                                                             ya&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;                                                                  deja &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;                                                                          de &lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;                                                                               querer&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;                                                                                           soñar.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;Que si le importa lo que dices, pero ya no le pude afectar. Qué alegría.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Sí-que-a-l-e-g-r-í-a.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ya no pude abrazar, los brazos están cansados. Duermen ahora, para siempre.&lt;br /&gt;Suspira, pobre niño, suspira y deja de gemir. Procura que tu vida tome rumbo cierto.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;"&gt;Duérmete, cielito, duérmete, es solo un sueño. Mañana abrirás los ojos y todo se habrá ido.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-3676588567173488196?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/3676588567173488196/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=3676588567173488196' title='0 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/3676588567173488196'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/3676588567173488196'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2010/09/la-nada-el-espacio-del-vacio-eso-es-lo.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-854348249035124374</id><published>2010-07-17T00:05:00.003-04:00</published><updated>2010-09-30T13:06:02.919-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>Según Jorge Manrique “todo tiempo pasado fue mejor.” La verdad, estas palabras resuenan en mi mente en este momento en que procuro examinar luego de un corto pero intenso camino. La verdad, el trazo de tiempo que me invito a examinar en este momento no se registra como un ejercicio del pasado lejano. Muy por el contrario, me quiero referir a una opción tomada hace poco más de cinco meses.&lt;br /&gt;Hoy esta idea se asoma en mi mente desde la sensación del absurdo, de las emociones encontradas, del vacío existencial que produce en mí la distancia inclemente.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-854348249035124374?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/854348249035124374/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=854348249035124374' title='0 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/854348249035124374'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/854348249035124374'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2010/07/segun-jorge-manrique-todo-tiempo-pasado.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-2613975099134208288</id><published>2010-07-15T00:10:00.004-04:00</published><updated>2010-07-16T23:18:26.936-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;em&gt;&lt;span style="COLOR: rgb(102,0,0);font-family:georgia;" &gt;Ahora solo eres una imagen de papel, papel de vidrio.&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="COLOR: rgb(102,0,0);font-family:georgia;" &gt;Atrás ha quedado el tiempo de la vida, del sentir y poder palpar la realidad; aquella que me alimentaba el alma.&lt;br /&gt;Ahora, el tiempo ha cubierto las montañas de la nieve sepia del pasado, y con ello ha tomado mi locura; aquella que me hizo correr sin límites.&lt;br /&gt;Ahora, cuando tengo el grito pegado en el alma, se ahoga solo entre recuerdos que me asfixian; aquellos que fueron antes el presente y ahora el pasado inmediato.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;El tiempo es un instante. Para vos, un tiempo perpetuo que se revitaliza en cada momento que lo sucede, como reciclaje de memorias olvidadas y que solo tienen vida de cartón. Vida que queremos –o yo quiero, ¿quieres?- sea verdadera, y que inmortalizamos en instantáneas fugaces como los días que se nos fueron.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;El tiempo es un instante. Para mí, minuto efímero que se quema como aquella colilla humeante y nauseabunda de la mañana final. Fugaz secuencia de la vida que se apaga con las horas de silencio y lágrimas escondidas entre sonrisas. Sonrisas que queremos fijar eternamente, como recuerdos potenciados entre regalos, abrazos y promesas.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ajeno caminante, que viniste desde el sol, con tu brisa de prófugo del destino inexorable que hoy nos ha enrostrado su condición infalible. &lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="COLOR: rgb(102,0,0);font-family:georgia;" &gt;Maldito destino, implacable esa realidad, esa “inevitabilidad”, como solías decir para explicar las razones de una verdad que se supo así desde el primer instante en las calles de cemento iluminado por el sol.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Vos sos, quién sos ; vos ¿sos algo?&lt;br /&gt;Sos un sol esta tarde, pero en su ocaso, justo en su arrebol invernal; sol de ocho minutos tardíos que miramos, al que llegamos en esa frecuencia desfasada de la velocidad de la luz.&lt;br /&gt;Sos… El humo de la hierba que se quema bajo las estrellas; luceros, joyero de mil astros que habitan a quince mil años de mis ocho minutos, de los ocho minutos de un 16 de enero.&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="COLOR: rgb(102,0,0);font-family:georgia;" &gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="COLOR: rgb(102,0,0);font-family:georgia;" &gt;Todo eso sos, y todo eso me quitás.&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-2613975099134208288?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/2613975099134208288/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=2613975099134208288' title='1 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/2613975099134208288'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/2613975099134208288'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2010/07/ahora-solo-eres-una-imagen-de-papel.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-3857256453642177097</id><published>2010-02-17T00:13:00.003-03:00</published><updated>2010-02-17T00:52:02.476-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/S3tmpJoLrqI/AAAAAAAAAEI/Jh0R5typ010/s1600-h/parque+forestal.jpg"&gt;&lt;img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; WIDTH: 320px; FLOAT: right; HEIGHT: 240px; CURSOR: hand" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5439053832125132450" border="0" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/S3tmpJoLrqI/AAAAAAAAAEI/Jh0R5typ010/s320/parque+forestal.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="color:#333333;"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:trebuchet ms;"&gt;Quiero sentirte en el invierno de Santiago. Me gusta dibujar en imágenes nuestro futuro. Vernos, felices, caminar por el Forestal, abrigados, con bufanda y con ganas de tomar chocolate. Me hace tan feliz verte pisar las hojas secas que cubren nuestro parque; nuestra mejor guarida, nuestro querido antejardín. Me gusta sentir tu mano fría y cómo entibia mis manos moradas que el frío ha despojado de su tersura. Me encanta sentir el vapor que sale de tu boca cuando se cruza con mi oreja; me eriza la piel.&lt;br /&gt;Y así vamos, apretaditos de tanta ropa, húmedos por la bruma santiaguina, céntrica, que se adhiere a los cementos añosos que guardan nuestros pasos. Es así como me gusta imaginarte. Con tu rostro pálido, de labios endurecidos por el frío, desesperados por buscar la miel de mis besos, la humedad tibia de mi boca que se roza con la tuya y la hace entrar en calor.&lt;br /&gt;Qué placentero es sentir tu cabello mojado por esta niebla que nos envuelve. Me encanta cobijarte... más, que me abraces y me abrigues. Pero la ciudad nos guarnece de las inclemencias. Somos sus dueños, ahora nos pertenece. Hace meses que la hemos tomado y sitiado. Ahora somos en ella, ella es nosotros; la hemos domeñado y ya no nos amenaza como cuando eramos dos presas temerosas, que huían de la jauría.&lt;br /&gt;Ahora, como dos cardenales, nuestros ropajes rojos se contrastan con el Santiago umbrío, con los cementos enmohecidos por los años. Somos la alegría de la ciudad. Hemos transportado nuestra dicha hacia el callado reducto citadino que, como nuestro antes, estaba dolido por los golpes de la vida&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;. &lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-3857256453642177097?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/3857256453642177097/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=3857256453642177097' title='1 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/3857256453642177097'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/3857256453642177097'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2010/02/quiero-sentirte-en-el-invierno-de.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/S3tmpJoLrqI/AAAAAAAAAEI/Jh0R5typ010/s72-c/parque+forestal.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-4166931519187991117</id><published>2010-02-14T23:06:00.004-03:00</published><updated>2010-02-16T22:02:34.793-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="left"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:georgia;color:#cc6600;"&gt;Me han dado ganas de escribirte. Escribirte en mi recuerdo, el más fugaz; el de tu aroma, el de tu voz. &lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:georgia;color:#cc6600;"&gt;&lt;br /&gt;Tengo ganas, también, de retratarte. Retratarte en mis suspiros, los más profundos; los por tu pelo y por tus labios.&lt;br /&gt;Quiero por siempre esa paz, la que viene con tu silueta, adherida a tus pasos, a tu voz serena de arrullo, de canto.&lt;br /&gt;Deseo aquietarme junto a tus brazos, bastiones para mí.&lt;br /&gt;Espero cubrirte con mis caricias, recompensas para ti.&lt;br /&gt;Y solo te espero, te quiero, te ansío: eres la adicción perpetua, la más escurridiza, aquella que fue esquiva, pero que resucitaste y transformaste en verdad.&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-4166931519187991117?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/4166931519187991117/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=4166931519187991117' title='0 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/4166931519187991117'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/4166931519187991117'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2010/02/me-han-dado-ganas-de-escribirte.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-7913313303875851630</id><published>2010-01-20T21:48:00.002-03:00</published><updated>2010-02-16T22:10:07.728-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;span style="font-family:georgia;color:#660000;"&gt;&lt;em&gt;Hoy es el día mil del tiempo del infinito. Las horas han transcurrido en grupos pares, tríos y cuartetos del terror que me ignoran. Y entonces me ahogo. Me ahogo en esta prisión del tiempo incesante, que no ha parado de punzarme desde hace ya su infinito. Y su infinito se proyecta. Es, sin duda, mi única noción de futuro; un futuro que es muy cierto de tan adverso que lo veo.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:georgia;color:#660000;"&gt;&lt;em&gt;&lt;br /&gt;Hoy ya no tengo ganas de nada, hoy siento que las horas del infinito me han cogido para siempre y me han vuelto a envolver en sus lanas calurosas de cambio de temporada. Mil días, mil más que me quedan. ¿Es acaso esto el infinito? ¿Esto es la promesa edénica perdida? Vivir en el ahogo constante, sin sentir el aire, porque se vuelve cada momento más tórrido, más uno de los mil verdugos del tiempo del infinito; entre olas de ignorancia, de incertidumbre que manan de la certeza absoluta de que no me siento brillar, de que he sido devorado por lo que tanto temí, lo que tanto idealicé, lo que tanto esperé.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Lo peor, en este espacio intempestivo no se llora, porque las lágrimas son efímeras; pasajeras señales del alma que rehúye su condena, tratando de expiar, de saciar la sed que produce este calor infernal. Entonces, así nada queda para escapar. Se nos obliga a vivir sumidos en esta transición nebulosa, este limbo deprimente que nadie conocía. Se me obliga, porque me atrapan, porque he sido uno más de los juguetes tenebrosos que la vida puso en jaque, para darle sentido a los sin sentidos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Perdí. Ya no tengo ni siquiera la posibilidad de una reflexión ontológica de mí, porque no soy un mí, un yo, ni un soy. Soy el no ser que lucha a ser, ese absurdo silogismo que nunca entendí y que ahora cobra el sentido pleno, la realidad más absoluta, el vestigio plausible de que soy un no ser, porque toda vez que soy me doy cuenta de que no soy... o no he sido. La ontología barata me agobia, me hace sentir que no he sido.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Pero lógico. No he sido, solo me he dejado convertir en un reemplazo provisorio de las insatisfacciones del mundo; de mi mismo mundo. He sido lo que no he querido ser. He amado al que no quería amar. Soy peor que Fedra, cometo crimen más dramático, porque ni siquiera trato de perderme en el destino truculento de mis artimañas. Tampoco he logrado cobijarme entre los bosques y los ciervos, porque no los hay, porque no existen. Y el veneno, no lo tomo; la pócima, no la bebo. No tengo nada, ni una cicuta, ni unos justicieros, mucho menos unos verdugos eficaces, porque he sido mi propio jurado.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Gritos, gritos incesantes salpican en mi mente, los oigo un día y los mil que me quedan. No se callan, porque me odian, porque anhelan enrostrarme que no tengo ni siquiera tu número rojo que me despierte, que me anime, que me haga pensar que todo tiene un sentido. Sí, sería más fácil si tú, a lo lejos, allá, vieras que estoy acá. Pero no me ves, porque te dejo ciego de tanta polvareda que se ha levantado de mi cuerpo cansado. Porque he aniquilado incluso esa media hora de satisfacción que nos brindamos.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Ayúdame a callar esos silbidos, esos abucheos que mi cerebro programa. Esa connotación esquizofrénica que ha sido una característica oculta, un temor bien fundado. Fragmentario ha sido mi amor, pero entero te lo quiero entregar. Pedazos de relojes desconocidos que emulan un tiempo lisonjero, pero que en realidad ha sido solo pus negro, bilis y humores incurables. Pútrida vida que se ríe otra vez en mi cara.&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;Qué ridículo es todo esto, qué insensato en creer que te puedo coger de la mano para que me saques de esta arena movediza que me ha atrapado. O peor aún, qué patética vida esta que, en el momento en que nos pudo reunir, salió con sus picardías criminales y me liquidó hasta siempre.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-7913313303875851630?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/7913313303875851630/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=7913313303875851630' title='0 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/7913313303875851630'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/7913313303875851630'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2010/01/hoy-es-el-dia-mil-del-tiempo-del.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-8035036850763290333</id><published>2008-03-24T21:43:00.003-03:00</published><updated>2008-12-09T00:15:21.939-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/R-hNQDR9pTI/AAAAAAAAAB4/sCR5gE6uuMo/s1600-h/CASVQTFDCAL0ZJ31CA1OETMLCAM2U85WCADDKFK9CAODC7FYCADX2I4QCAEIQ5YZCABGZUOZCA7SVXT1CA9KKBCLCA2E0R79CAE75QCSCAPKE0CMCAV3X1S8CAFQLOPOCAOHJSH0CA9H382R.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5181476309443650866" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/R-hNQDR9pTI/AAAAAAAAAB4/sCR5gE6uuMo/s400/CASVQTFDCAL0ZJ31CA1OETMLCAM2U85WCADDKFK9CAODC7FYCADX2I4QCAEIQ5YZCABGZUOZCA7SVXT1CA9KKBCLCA2E0R79CAE75QCSCAPKE0CMCAV3X1S8CAFQLOPOCAOHJSH0CA9H382R.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#660000;"&gt;Hace media hora trataba de escribirte, pero, finalmente, el olvido ha sido más inclemente que el tiempo. Parece que las miles de veces que el viento sopló, terminaron erosionando los detalles que crearon lo que luego sería solo recuerdos. Y ahora, que nada de esto queda ni en el aire que respiro, me siento absurdo más que fracturado.&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-8035036850763290333?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/8035036850763290333/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=8035036850763290333' title='0 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/8035036850763290333'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/8035036850763290333'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2008/03/hace-media-hora-trataba-de-escribirte.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/R-hNQDR9pTI/AAAAAAAAAB4/sCR5gE6uuMo/s72-c/CASVQTFDCAL0ZJ31CA1OETMLCAM2U85WCADDKFK9CAODC7FYCADX2I4QCAEIQ5YZCABGZUOZCA7SVXT1CA9KKBCLCA2E0R79CAE75QCSCAPKE0CMCAV3X1S8CAFQLOPOCAOHJSH0CA9H382R.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-5327436179815517865</id><published>2007-08-25T22:45:00.000-04:00</published><updated>2008-12-09T00:15:22.074-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/RtDycJQoDLI/AAAAAAAAABc/z_ZOsmj8-5s/s1600-h/Despedida.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5102844943146683570" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/RtDycJQoDLI/AAAAAAAAABc/z_ZOsmj8-5s/s400/Despedida.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt; &lt;span style="font-family:lucida grande;color:#ff0000;"&gt;&lt;em&gt;...&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#660000;"&gt;&lt;em&gt;El tiempo pasa y la mayoría de las veces no quiere esperar. ¿Acaso habías considerado eso? ¿Que la vida no se detiene? y tú tiendes a mantener la pretensión absurda de que a ti, ja!, se te va a hacer fácil poder recuperar lo que no has sabido cultivar en eternos ciclos de inconstancia. Y por qué tienes tanta seguridad, es que tienes algún método de esos ridículos que haces creer infalibles. No, tal vez sería mejor que comenzaras a darte cuenta de que no se detiene para ti. Y si no lo quieres aceptar, mira cómo ha seguido su camino acelerado sin pensar en lo que fuiste. Si, la vida, de ella te hablo. Y si no te da miedo es porque, en realidad, no aplicaste el debido respeto, porque por mucho que quieras hacer ver lo contrario las cosas para ti nunca fueron del modo en que las hiciste aparecer para todos los ojos ingenuos que, recuerda, solo por ahora están atentos a los movimientos falaces que has disfrazado de sutileza. &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#660000;"&gt;&lt;em&gt;Ya es hora de que te vayas, pero esta vez sin un retorno incesante, sin las esperanzas consabidas y que te ayudaban a mantener esa seguridad barata; porque era falsa. &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#660000;"&gt;&lt;em&gt;Tu camino se torna sombrío, lo verás en cada detalle de tu andar errabundo, en cada cara que repudie esos ojos furibundos que entregues ante sus negativas, las mismas que te solían dejar en el enfado que consumió tu candidez. Ya no probarás las palabras revitalizadoras que... ya, la verdad es que me cansé, porque me estás haciendo caer en tu juego asqueroso, ese que sueles esconder en confusiones aprovechadas, porque abusabas de mi buena voluntad. Asco. Mira, yo me quedo en mi bienestar y mi simpatía, en mi paz y frugalidad y tú en tu nada.&lt;br /&gt;Y ya te veo... en aquella plenitud ridícula, con esa bastarda sensación de amor inconcebido, porque reconócelo, no lo tuviste.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-5327436179815517865?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/5327436179815517865/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=5327436179815517865' title='2 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/5327436179815517865'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/5327436179815517865'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2007/08/blog-post.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/RtDycJQoDLI/AAAAAAAAABc/z_ZOsmj8-5s/s72-c/Despedida.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-729358929973470154</id><published>2007-08-21T17:52:00.001-04:00</published><updated>2008-12-09T00:15:22.234-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/RsthbpQoDKI/AAAAAAAAABU/4jP_JTXf2uc/s1600-h/nada.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5101278130487168162" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/RsthbpQoDKI/AAAAAAAAABU/4jP_JTXf2uc/s400/nada.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#000000;"&gt;En honor a ti:&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#000000;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#000000;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;font-size:130%;color:#000000;"&gt;¿Por qué te fuiste?&lt;br /&gt;Ahora que me siento entre ahogantes estallidos de amargura, me parece que nunca hubiera importado nada. Sabes, no puedo creer que tanto haya pasado, cómo me pudiste mentir así, cómo pudiste permitir... y por qué ahora, no lo puedo creer, por favor, no, no, no, no. Cuánto quieres que lo grite, si mis oídos ya quedaron sordos de tanto gritar, si ya ni siento la voz de tanto implorar. ¡Mentira! ahora sí que siento que te odio, por tu maldad, ¡ingratitud!&lt;br /&gt;Ni siquiera puedo escribirte, me robaste todo... me rajaste el alma, ¿sin saberlo? no lo creo, mierda.&lt;br /&gt;Exploto, palabras vanas para este sentir inefable. Tan injusto este sufrir, amargo, ácido de ti.&lt;br /&gt;Ahora que estoy en grietas te vas a caminos mejores, que te vaya mal, porque no quiero nada para ti, solo que... solo que no sé ni lo que digo. Hasta esto lo echaste a perder.&lt;br /&gt;Espérame un poquito, nada más.&lt;br /&gt;Báñate en tu nada, mal ser.&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:Times New Roman;font-size:130%;"&gt;&lt;em&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Te acuerdas, ahora que repudias lo que fui, de todas las veces en que me convertí en tu andar cansado. Recuerdas, ahora que me olvidas entre recuerdos del pasado incierto -  eterna verdad - cómo respiraste a través de mí. Piensas, ahora que te forjaste de hierro fútil, cuántas veces bebí de tus lágrimas para saciar esos gritos que en tu mente enferma manaban sin cesar y que te atormentaban y te perseguían y no te dejaban querer, porque ya no había ese sentir sobrehumano en tu alma podrida por el cansancio de un trepar errante por las colinas de tus sentimientos, los que no conocías. Así, solo tú puedes ser así. Solo tú puedes mirar hacia otro lado, en tu nube putrefacta, tratando de ignorar lo que no puedes comparar, porque nunca más lo vas a hallar. Húndete, profundo, entre mis recuerdos, que aunque los quieras borrar, son parte de ti.&lt;br /&gt;Fuiste lo que yo quise por el tiempo que tú lo deseaste; funesto juego que me obligaste en que me obligaste a participar. ¿Y para qué, si sabías que te ibas a hacer ganar?&lt;br /&gt;Quédate en esa lastre de vida mediocre, que yo acá seguiré hablando desde mi ponzoña, que tú mismo cultivaste y ahora se cosecha sola, mala cría igual que tú.&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;Y te seguiré esperando en mis sueños efímeros, creyendo que así será; aunque ya no quiero dibujarte más, ¡vete! no me dañes más.&lt;/em&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-729358929973470154?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/729358929973470154/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=729358929973470154' title='0 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/729358929973470154'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/729358929973470154'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2007/08/en-honor-ti-por-qu-te-fuiste-ahora-que.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/RsthbpQoDKI/AAAAAAAAABU/4jP_JTXf2uc/s72-c/nada.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-3370384284288351775</id><published>2007-08-16T22:57:00.000-04:00</published><updated>2008-12-09T00:15:22.358-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://3.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/RsURP5QoDHI/AAAAAAAAAA8/p33azVDNQ7A/s1600-h/pradera.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5099501117833219186" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://3.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/RsURP5QoDHI/AAAAAAAAAA8/p33azVDNQ7A/s320/pradera.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;color:#33cc00;"&gt;&lt;em&gt;¿Te gusta el verde? &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;color:#33cc00;"&gt;&lt;em&gt;Me encantaría ser verde, que fueramos verdes, perpetuamente y...&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;color:#33cc00;"&gt;&lt;em&gt;verte&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;color:#33cc00;"&gt;&lt;em&gt;enredar,&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;color:#33cc00;"&gt;&lt;em&gt;rapidamente,&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;color:#33cc00;"&gt;&lt;em&gt;dentro de mi mente&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:130%;color:#33cc00;"&gt;entre el intenso verde presente,&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:130%;color:#33cc00;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:130%;color:#33cc00;"&gt;en&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:130%;color:#33cc00;"&gt;todos&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:130%;color:#33cc00;"&gt;mis sueños&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:130%;color:#33cc00;"&gt;real maravillosos,&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-size:130%;color:#33cc00;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;color:#33cc00;"&gt;&lt;em&gt;Para siempre,&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;color:#33cc00;"&gt;&lt;em&gt;mi verde verdad.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-size:130%;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-3370384284288351775?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/3370384284288351775/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=3370384284288351775' title='0 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/3370384284288351775'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/3370384284288351775'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2007/08/te-gusta-el-verde-me-encantara-ser.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://3.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/RsURP5QoDHI/AAAAAAAAAA8/p33azVDNQ7A/s72-c/pradera.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-4031094194608824742</id><published>2007-08-04T22:24:00.000-04:00</published><updated>2008-12-09T00:15:22.449-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/RrU8UwSTlMI/AAAAAAAAAA0/hbHvJOeuRuE/s1600-h/AUGUST+MACKE.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5095044880696317122" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/RrU8UwSTlMI/AAAAAAAAAA0/hbHvJOeuRuE/s320/AUGUST+MACKE.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#ff0000;"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#3366ff;"&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;Me encanta la mezcla de los colores, cómo se van juntando y formando los pensamientos; qué maravilloso. Me encanta sentir cómo van mostrando lo que mi mente quiere pensar, y a veces no es fácil de adivinar, incluso para mí. Me encantaría ser colores, en todo momento. La verdad, la verdad es que ahora también debo confesarte que me está haciendo un profundo efecto la pastilla que me tomé.&lt;/span&gt; &lt;/span&gt;&lt;span style="color:#33cc00;"&gt;Es que ahora cada vez que siento que me voy a enfermar me "empepo" de inmediato, para evitar evoluciones negativas, no sé si me entiendes jaja, es realmente cómico, pero efectivo. Y también que mi vida me pide que sea de colores. Claro. No puedo dejar ese aspecto de lado. De hecho me he dedicado profundamente a escuchar canciones que solo me hacen pensar en los colores, más colores, ojalá bien rojos y naranjos, cálidos, para que me den vida. Amo la música en portugués, bien brasileña. Pero no solo me refiero al axe jaja, no te creas que estoy tan mal.&lt;/span&gt; Aunque igual lo coloqué, para que ser hipócrita. Amaría una fiesta de la primavera. Sería lo mejor que me podría pasar. Te recomiendo, si quieres sentirte con harto ánimo, que escuches a Daniela Mercury, te juro que es igual de linda que la Elis. Ya, me despido, no quiero hablarte más.&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;Qué torpe yo, pero así es.&lt;br /&gt;te quiero, lo digo en chiquitito.&lt;br /&gt;adiós!&lt;br /&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="color:#000099;"&gt;ah&lt;br /&gt;ah&lt;br /&gt;ah&lt;br /&gt;ah&lt;br /&gt;ah, jaja.&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#660000;"&gt;Oye, sin reirte, ya. NO es que haya querido ofender al autor mezclando mis colores pálidos y desteñidos con su expresión magnífica.&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#660000;"&gt;Pero me sentí tan así entre los colores, como mirando los colores amorosos desde lejos, anhelando ser ellos. Así me sentía, nunca lo supiste...&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#660000;"&gt;Lo msimo, pero ahora en su totalidad.&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#660000;"&gt;aDiós!, en serio espero que te acompañe.&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-4031094194608824742?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/4031094194608824742/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=4031094194608824742' title='1 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/4031094194608824742'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/4031094194608824742'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2007/08/me-encanta-la-mezcla-de-los-colores.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/RrU8UwSTlMI/AAAAAAAAAA0/hbHvJOeuRuE/s72-c/AUGUST+MACKE.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-215917265513779590</id><published>2007-07-04T14:38:00.000-04:00</published><updated>2008-12-09T00:15:22.559-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/Rovq2-_V7nI/AAAAAAAAAAs/6hhCMmLEKfQ/s1600-h/marioneta.jpg"&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#330000;"&gt;&lt;em&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5083414834760248946" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/Rovq2-_V7nI/AAAAAAAAAAs/6hhCMmLEKfQ/s320/marioneta.jpg" border="0" /&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#330000;"&gt;&lt;em&gt;&lt;br /&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#330000;"&gt;&lt;em&gt;Ya, mira, pero para ser honestos, tampoco es que te haya querido escribir. No lo veas así. Necesitaba escribir, porque es casi como hablar; aunque para mí, sobre todo aquí. Ya, sí, sí. Obvio que con tu andar tan presumido de la vida te vas a creer la gran cosa. Si no es que ganaste, o sea, yo escribo ahora porque me dan ganas y ya, no porque quiera hablarte. Sigue pensando lo contrario, cuando alguna vez te dije que no ¿ah? NUNCA! jaja. Ah, que bueno que te acuerdes. No, no quiero, no, ahora no, ya pasó, lo siento. Como quieras, me da lo mismo. Y si sabes que es así, para qué me preguntas. Me carga eso y lo sabes. Ah qué lata, te estoy odiando jaja. Pucha... es que no, ay ¡qué lata! No, no es una venganza de mala calaña. Porfa, no te creas tanto, no lo eres, o sea, qué eres. Apenas una basurilla, polvo, polvo mal sacudido. Ya, me desconcertaste. Chao. &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#330000;"&gt;&lt;em&gt;Qué lata que lo acabes todo así, tú para mí ya no eres, lo siento. Oye, en serio, porfa, muy en buena: chao.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#330000;"&gt;&lt;em&gt;Y sí, desde las 12.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#330000;"&gt;&lt;em&gt;adiós.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-215917265513779590?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/215917265513779590/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=215917265513779590' title='0 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/215917265513779590'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/215917265513779590'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2007/07/ya-mira-pero-para-ser-honestos-tampoco_04.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/Rovq2-_V7nI/AAAAAAAAAAs/6hhCMmLEKfQ/s72-c/marioneta.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-7344020435154938173</id><published>2007-06-25T23:14:00.000-04:00</published><updated>2008-12-09T00:15:22.676-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://1.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/RoCGv7lvWYI/AAAAAAAAAAk/A5ixwbVg8dw/s1600-h/bosque+oscuro.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5080208537681877378" style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://1.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/RoCGv7lvWYI/AAAAAAAAAAk/A5ixwbVg8dw/s320/bosque+oscuro.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000066;"&gt;&lt;em&gt;silencio.&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000066;"&gt;&lt;em&gt;tan amargo...&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000066;"&gt;&lt;em&gt;sentimiento.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000066;"&gt;&lt;em&gt;tan amargo...&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000066;"&gt;&lt;em&gt;dolor.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000066;"&gt;&lt;em&gt;tan amargo, tan sangriento, tanto... un grueso dolor en la garganta y un olor a pestilencia interna que me arrebata y me lleva a querer dormir por tanto tiempo!&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000066;"&gt;&lt;em&gt;tanto, que me siento violentado, hasta ese punto!&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000066;"&gt;&lt;em&gt;que me siento&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000066;"&gt;&lt;em&gt;en silencio.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;... y ahora te siento más lejos y te quisiera sentir tanto, tanto como me tiendo a sentir.&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;br /&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-7344020435154938173?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/7344020435154938173/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=7344020435154938173' title='1 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/7344020435154938173'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/7344020435154938173'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2007/06/silencio.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://1.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/RoCGv7lvWYI/AAAAAAAAAAk/A5ixwbVg8dw/s72-c/bosque+oscuro.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-7712485650519249533</id><published>2007-05-29T20:53:00.000-04:00</published><updated>2008-12-09T00:15:22.786-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://4.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/RlzQnW7cVhI/AAAAAAAAAAc/lfyIFKULFh8/s1600-h/castro+con+niebla.jpg"&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#006600;"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5070156655100712466" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://4.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/RlzQnW7cVhI/AAAAAAAAAAc/lfyIFKULFh8/s320/castro+con+niebla.jpg" border="0" /&gt;&lt;/span&gt;&lt;/a&gt; &lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000066;"&gt;hace ya tres días que te recordé en la respiración de la neblina helada&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000066;"&gt;hace tres días que me entraste con el hielo de la mañana, con el frío y la humedad volviste a caer en mí... y se volvió helada mi respiración, se plasmó de toda esa congelación cero grado que había. No me gusta, me da miedo. Y que raro como me gusta, que tortuoso, que sádico, que absurdo es estar buscándote en la neblina, que cuirioso es estar sintiéndote en cada respiración helada.&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000066;"&gt;La lluvia y su invierno, la helada mañana y su escarcha, ese hielo perpetuo que se mete por las narices cuando inspiro desde la ventana, como si hubiera sido ayer que miraba como llegabas, como esperaba con ansias y dolores y espasmos en la guata tonta, pensando, pensándote (como ya no eres), sintiendo que configuraba en cada hielito que quedaba quemándome la nariz, un poco de tu presencia en mí ausente. Porque ya no existía...&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000066;"&gt;y ahora... ahora que trato de reconstruirte en pedazos, por parte, añorando aquellas pequeñas señales, aquellas extrañas divagantes ingenuas y perdidas insinuaciones, esos retazos de tu vida y de tu cuerpo pétreo (para mí)&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000066;"&gt;sí, como sí, claro que sí... claro que sí, que te recuerdo, que me acuerdo de la clavícula , de esos huesos, de esas cosas que nadie más que tú conoces como yo conozco, de ese recuerdo reminiscente que nos ensoñamos y que nos conminamos a seguir creando, que falaz!&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000066;"&gt;que engaño&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000066;"&gt;que ilusión&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000066;"&gt;que mentira&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000066;"&gt;que falaz!&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000066;"&gt;... cada pedazo que reuerdo, cada momento de contemplación y de profunda inspiración, que fue y que ahora me llega otra vez, y que entre hielos fríos y esta niebla que respiro y que me hace ver que solo yo respiro y que no así te respira a mí en ti, porque no respiras (a mí)&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-7712485650519249533?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/7712485650519249533/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=7712485650519249533' title='4 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/7712485650519249533'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/7712485650519249533'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2007/05/hace-ya-tres-das-que-te-record-en-la.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://4.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/RlzQnW7cVhI/AAAAAAAAAAc/lfyIFKULFh8/s72-c/castro+con+niebla.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-65953614525004234</id><published>2007-02-11T23:17:00.000-03:00</published><updated>2008-12-09T00:15:22.891-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://2.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/Rc_Tcgq-S-I/AAAAAAAAAAM/edBMFq9exzU/s1600-h/victor+y+victoria.jpg"&gt;&lt;img id="BLOGGER_PHOTO_ID_5030471795556109282" style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://2.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/Rc_Tcgq-S-I/AAAAAAAAAAM/edBMFq9exzU/s320/victor+y+victoria.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#663300;"&gt;Y si de pronto quisiera quedarme en la locura permanente del soñar, del creer en los cuentos e historias que uno sueña a representar en la realidad de uno mismo, porque la locura es sólo cuestión de sociedad, consenso sin sensum o sentido para mí, porque creo que la locura es como el paso que muchos no nos atrevemos a dar. Y si de pronto yo quisera quedarme en la locura de mis sueños inventados, pretender creer que mi vida es parte de esos cuentos; que ellos constituyen mi diario vivir. Y por qué no, si es lo que soy, de lo que me compongo. Si de siempre en mi infancia soñaba a cambiar los finales que no me gustaban y jugaba a esos cuentos en que todo era perfecto, en los cuales las cosas concluían como yo quería o pensaba que debían terminar. Porque era el plano que dominaba en mí siendo niño, porque la realidad de niño está en suponerlo todo desde las aventuras de un juego, pero que es lo más cercano que uno puede estar a la verdadera realidad maravillosa que ahora quisiera poder vivir sin pasar por cuerdo en mí - loco en la falsedad. Y ahora, entonces, por qué no hacerlo. Por qué no puedo quedarme en el sueño de mi vida y transmudarlo todo hasta allá. Llevarme a los personajes inexistentes en la realidad ciega de los que no quieren ver que la realidad es la que yo miro en mi interior. Por qué tener que aceptar quedarme en este casi desenlace que no me gusta y que sé es falso, porque no es real porque a mí no me parece no como un capricho sino porque yo veo la realidad como la manifestación de los órdenes que a mí más me acomodan. Si tantas veces planié la realidad desde niño, ahora puedo hacerlo, porque descubro que estoy como aceptando lo que no ven mis ojos de verdad, lo que no sienten mis entrañas en realidad. Soñé y ahora quiero ver el cielo frío de mi lugar como Londres, que no me gusta el invierno, pero este invierno que acá me quieren mostrar, porque ese invierno que yo veo allá - acá - es el de paseos y amores implantados, vestidos anchos y decorados, pianos y carretas de amores arreglados, es que es así como quiero vivir un segundo de realidad, es que es así como quiero mostrarles que es su propia realidad, el cómo vivimos, que no lo ven porque se quedan en la realidad de cobardía que es el engaño de dejarnos hacer ciegos. Y ser de papel, o sea de no sé qué material es esta realidad que quisiera empezar a ver; es que la veo, por lo demás. Y espero que la vean para así poder estar en plenitud. Porque claro, el paso definitivo entre estar loco y no estarlo radica justo en que antes que el entregarse a la no locura sino realidad verdadera, está el hecho de que amamos y sin eso no podemos estar ni aceptar la locura-no locura.&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-65953614525004234?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/65953614525004234/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=65953614525004234' title='3 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/65953614525004234'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/65953614525004234'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2007/02/y-si-de-pronto-quisiera-quedarme-en-la.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><media:thumbnail xmlns:media='http://search.yahoo.com/mrss/' url='http://2.bp.blogspot.com/_-wKjJelrVeY/Rc_Tcgq-S-I/AAAAAAAAAAM/edBMFq9exzU/s72-c/victor+y+victoria.jpg' height='72' width='72'/><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-116388922046558002</id><published>2006-11-18T19:27:00.000-03:00</published><updated>2006-11-27T16:51:24.036-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/1600/claridad%20de%20la%20luna.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/320/claridad%20de%20la%20luna.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;Quisiera ser tan absoluto, tan decidido, tan luminoso. Cuánto quisiera poder mirarme lleno, luminoso... y es que se me perdió a mí la húmeda claridad que me estremecía, ahora soy una parte pequeñita de los cráteres de esta luna que me sigue mirando. Y habito en sus partes oscuras, claroscuras, como eso mismo que me plasma el alma entre cada palabra que me grita a pensar. Ya no me queda suspiro sin luz.&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-116388922046558002?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/116388922046558002/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=116388922046558002' title='2 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/116388922046558002'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/116388922046558002'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2006/11/quisiera-ser-tan-absoluto-tan-decidido.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-116070307594316292</id><published>2006-10-12T21:13:00.000-04:00</published><updated>2006-10-12T21:31:16.023-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/1600/el%20ni??o"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/320/el%20ni%3F%3Fo%20enfermo%2C%20pedro%20lira.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#660000;"&gt;A cada palabra un ensueño me venía a la mente, cada lindo recuerdo que teñía de amor, disfrazándolo, como ante solía hacer. A veces como es que uno tiende a soñar, a recordar, a tratar de entretejer las fantasías magníficas que desearía que fueran la realidad patente que a uno se le mete en la sangre; esa misma que va quemando para darte vida de fantasía, puras fantasías, puras ideas locas que no eran más que los recuerdos lindos. Sí, como me gustaba soñar a eso, a jugar, a luchar, a idealizar, a sentir que te podía defender y darte la vida en cambio de tu partida sangrienta; tal como sé la hubieras entregado... así, como tantas veces te imité y quise ser luchador convincente. Mira y miro, así como miraba desde mi niñez tan lejana ya, cuando formaba este modo de amar arrullado por las manos y palabras y guiños y miradas que me daban despacito, como entre cada caricia que tal vez te faltó; y que egoísta me negué a rellenar en tu almita dolida y llorona, llorona con ese llanto que nadie supo complacer. Y ahora, cómo te veo llorar en la lejanía y ni siquiera ahora, aunque quisiera, podría consolarte, podría curar a caricias fraternales esas heriditas que se cosieron a punta de dolor, de resentimiento, y que secaste con saliva de angustia. Mirar, así, como nunca antes miraste; mira, mira la caricia, la preocupación angustiosa de su dolor, como trata de consolarlo. Así, así mismo cuánto lo deseaste, pobre, si qué culpa tenías, que culpa tienes... ninguna, pregúntatelo, tal vez seamos todos los culpable, quizá, quizá no sea sino que la vida es engaño. Y te perdono, porque si pudiera una sola cosa hacer sería no asirme a ti como buscando recuperar aquella mirada perdida que tuve y ciego, nunca perdí.&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-116070307594316292?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/116070307594316292/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=116070307594316292' title='2 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/116070307594316292'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/116070307594316292'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2006/10/cada-palabra-un-ensueo-me-vena-la.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-115639468162233124</id><published>2006-08-24T00:32:00.000-04:00</published><updated>2006-08-24T00:44:41.636-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#ff0000;"&gt;¿Sabes cuánto te odio?&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#ff0000;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#ff0000;"&gt;TE ODIO&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#ff0000;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#ff0000;"&gt;T.E.O.D.I.O.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#ff0000;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#ff0000;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#ff0000;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#ff0000;"&gt;T&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#ff0000;"&gt;  E&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#ff0000;"&gt;    O&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#ff0000;"&gt;       D&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#ff0000;"&gt;         I&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#ff0000;"&gt;          O&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#ff0000;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#ff0000;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#ff0000;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#663300;"&gt;Y CUÁNTO TE PUDE LLEGAR A...&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#663300;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#663300;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#663300;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#663300;"&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-size:180%;color:#663300;"&gt;      &lt;span style="color:#666666;"&gt;no te odio en verdad.&lt;/span&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-115639468162233124?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/115639468162233124/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=115639468162233124' title='3 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/115639468162233124'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/115639468162233124'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2006/08/sabes-cunto-te-odio-te-odio-t.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-115421280162099490</id><published>2006-07-29T20:35:00.000-04:00</published><updated>2006-08-13T16:39:22.950-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/1600/marioneta.0.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/320/marioneta.0.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:times new roman;color:#660000;"&gt;Y el otoño que cae y cae, así como las lluvias caen y caen en este invierno que me tiene apestado de colores grises. Hace tiempo que no me sentía tan gris. Medio plomo, porque es más seco que que un simple gris. Esto es la sensación que a veces presentí llegaba. Y cómo tanta maravilla para mí y por tanto tiempo. Y para qué también, me pregunto, medio egoísta como he sido siempre, si ya ni hay sombras que me cubran, sombras que solían ser luces. Me siento medio puta de conventillo de un santiago cochino. Lleno de sentimientos guardados, de recuerdos. Pero más presente y más fuerte. Me siento ya bien usado, manoseado, utilizado. ¡No! instrumentalizado, así fui, ni siquiera un pasatiempos de media jornada para pasar el rato olvidado, sino que un medio de aprovisionamiento. Tantas veces que fui tonto antes y caer de nuevo en el mismo barro campestre y pestilente. Para que mierda tanta mierda. Es que es la mierda de los cerdos. Cuídese, no lo pise, y pase rápidito para que no se le salpique en los zapatitos de citadino que nos viene a molestar en su veranito, arrancando de ese calor seco que les da allá para venir a remojarse en el canal. ¡Viste! mader foquer, así mismo me instrumentalizaste. Y ahora me persigues entre pesadillas cerdas como tus palabras de falso sentimiento.&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-115421280162099490?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/115421280162099490/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=115421280162099490' title='4 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/115421280162099490'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/115421280162099490'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2006/07/y-el-otoo-que-cae-y-cae-as-como-las.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>4</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-115413659952770392</id><published>2006-07-28T21:06:00.000-04:00</published><updated>2006-07-28T21:29:59.546-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#ff0000;"&gt;como tres puntos! así me tiendo a sentir entre este momento de nube oscura y lluviosa que trae este principio de agosto incierto. y me canso! es que estoy cansado, agotado, hastiado de estar pensando presumidamente que podría quizá llegar a poder hacer algo más! algo que me dejara! que me dejara estar tranquilo! para qué tanta exigencia? y si me quedo como tres puntos y nada más sin comas sin puntos pero sólo con acentos para entenderme, porque sino no me entendería... porque quiero sentirme así!&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#ff0000;"&gt;aaa pero es que será que se fue también eso? claro? con las ganas de estar, porque ya no estoy ni siento ni siendo ni nada. sí, se fue todo en un soltario verano.&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#ff0000;"&gt;ya chao&lt;/span&gt;.&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-115413659952770392?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/115413659952770392/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=115413659952770392' title='2 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/115413659952770392'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/115413659952770392'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2006/07/como-tres-puntos-as-me-tiendo-sentir.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-115009830470878203</id><published>2006-06-12T03:18:00.000-04:00</published><updated>2006-08-31T23:33:02.500-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/1600/el%20amante.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/320/el%20amante.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#ff0000;"&gt;&lt;em&gt;Acá estoy yo una vez más. Siendo o reencontrándome o tratando de adivinarme. ¿Y si ahora siento que te conozco a cada espacio de tu ser? ¿cómo entonces olvidar? olvidar, qué es eso o a qué suena esa mierda, me da rabia, ahora que me despedazaron. Sí claro, ahora ya me comieron como buitres. Me siento carroñeado por esos buitres que velé. Ahora, cómo me voy a olvidar de esos detalles magníficos que conocí y descubrí en el secreto de mí y tú siendo en mí. Ahora me escribo, me reescribo para darme sentido, para sentirme, porque no me siento, porque me devoraste entre cada maldad que me hiciste ¿sin querer?... sabes, Dios, tú ahora eres un alivio de ese ahogo que me mandaste... es que dímelo: ¿me mandaste ese suspiro ahogador? y ahora, acá, cómo soy, cómo hago para desmigajarme y descuartizarme así como me lo hizo antes ya y ahora más y más cruelmente para dejarme alimentando a toda la bandada carroñera que estaba a la espera... ¿cómo hago? dímelo ahora ya y no esperemos más; dime la clave, es más, dame el puñal para desgarrarme esta sequedad que me está apagando la vida. ¿Por qué? ¿qué hice? ¿cómo me elegiste? ¡y a qué fin y qué precio! Acá, te conozco sabes, a cada momento en cada espacio, en cada detalle y te llevaría, a sí como te llevaría. Pero mala esta cosa amarga, te llevo sin darme cuenta acá cargando a cada momento entre cada silencio y lágrima ese recuerdo perpetuo de ser infrahumano... así, perdido, así recordando el flagelo y el ventolero de esos detalles que sólo yo sé que estoy mirando. &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/320/obrero_asesinado.jpg" border="0" /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#ff0000;"&gt;Me quemaste, así me tiraste. Ahora me dejaste... ¡así te recordabas a esos seres que pesaron y penaron en tu memoria inventada? Así te acompañé en cada sentimiento.&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000066;"&gt;&lt;em&gt;Ayúdame a correr lejos de esta lágrima que me apaga el alma en su correr desgarrador, pídele que deje de erosionar mi cara de vejez y de amargura que me quema alrededor de tus comesuras olvidadas... anídame, así, entre palabras como sin querer nos perdimos. Ay como siento ya tu presente ausencia que me está tratando de mostrar mi camino dorado olvidado.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;Me quisiste, lo sé, y te desperdicié. No era forma, no era edad. No era tiempo de correr a sus brazos negándome a todo lo que fue mi antepasado. Ahora me poseía esa ráfaga de fulgor extranjero que me dejó ya en el desierto más absoluto de tu mirada castigadora y que me alimenta y sacia a solas lágrimas que me erosionan mi cara a la vejez y la amargura que me queman alreddor de tus comesuras olvidadas.&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#000066;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#663333;"&gt;Y oigo ese grito que me controlaba en el impulso amoroso de reconocerte como un poseidón. Y te quiero seguir escribiéndo en palabras raras que nadie nunca lee porque nadie nunca sabe lo que yo soy porque nadie nunca antes pensó en mi como en este arte mal escrito y malinterpretado así como malinterpreté muchas veces lo que te dije y lo que dijiste porque nadie nunca comprendió porque nadie nunca supo todo lo que fuiste en un solo instante de amor.&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#663333;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;span style="color:#00cccc;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#ff0000;"&gt;&lt;em&gt;Te extraño. Quieres saber algo: yo no fui. Sí, yo no fui. Ahora dime algo tú a mí: ¿por qué me entregaste? ¡sí, dime! por qué me entregaste a mí, por qué yo sí era sacrificable! responde! te lo ordeno... sabes que yo no ordeno... mírame entre lágrimas sin ti. Te lo pido dime, por qué a mí me entregaste como a nadie más si yo te quise tanto y te di lo que yo era en abertura misma de mi carne... toda mi amistad, mi cariño comprensióm sigo enumerando dentro mío entre lágrimas así desordenado como está mi interior...&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="right"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;sabes que pasa ahora... me pudriste, me dañaste sin quererlo me dejaste en mi abandono y solo y sin preguntarme si era yo, sin preguntarme si de verdad te quise algún momento... y ¡ay de ti si lo preguntabas, porque lo sabías no lo preguntabas! y si lo sabías ¿por qué me entregaste a mí?&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="left"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#ff0000;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-115009830470878203?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/115009830470878203/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=115009830470878203' title='5 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/115009830470878203'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/115009830470878203'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2006/06/ac-estoy-yo-una-vez-ms.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-114754732880476952</id><published>2006-05-13T15:04:00.000-04:00</published><updated>2006-08-14T01:23:16.860-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/1600/mi%20ser%20in%20Black%202.0.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/320/mi%20ser%20in%20Black%202.0.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="center"&gt;Marchémonos a la distancia infinita de mis sueños y esperanzas... y si me acepetas una vez más... es que soy...&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;¡ay cuánto te adoré!&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;suspiremos juntos en mi imaginación sucumbida a tu olvido... y quédate un instante más en este sueño furtivo que acabamos de pensar que inventaré... o que mejor yo anhelé diseñar.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;si ya no hay nada... nada más que &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;o&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;l&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;v&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;i&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;d&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;o&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;.&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-114754732880476952?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/114754732880476952/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=114754732880476952' title='1 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/114754732880476952'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/114754732880476952'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2006/05/marchmonos-la-distancia-infinita-de.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-114754704809442601</id><published>2006-05-13T14:11:00.000-04:00</published><updated>2006-05-13T15:04:08.156-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;em&gt;Se acabó esta situación. Sí, se acabó, no más. No más a vivir en esa red inmuda que me tejiste. No más estar pensando que soy el sujeto malvado y perverso que me dibujas con tus palabras y me enrostras con tus ojos furibundos, así como que me mandaras al patíbulo... a la muerte... ¿será?.... es que ahora busco estar en la niebla negra que me provoca la sensación de sanidad, de toda esa sanidad mental que me está faltando... porque me trastorné... porque me dejó de funcionar el alma racional y ahora me estoy conduciendo por los caminos de mi propia mente enferma de tantos ojos así como esos dos ojos negros, secos, aridos, rojos, malos, que me dañan y me entrcruzan la mirada y me derriten también a veces y me dejan seco... así, llano, medio vacío, medio nada medio niño medio huérfano. Y si se vence este monstruo cerdo que se formó con el pasar de los días de niebla... lo que pasa es que me contagiaste con tu peste inmunda de lástima, de esa enfermedad que te tiraba a mis bracitos a llorar a ratos hasta que se pasaba el temor, hasta que te volvieron a mirar las caras pálidas que antes se iban a nadar sin invitarte, porque te dejaban deseosos en esa orila que nos defraudaba de tan árida que se volvía. Y bebiste, una y mil beses del pozo de frescura que habia en mí, que habitaba desde hacía miles de años que no se lo daba a nadie, y lo tomaste, y me secaste, así, árdio me dejaste como esa orilla de la que podía spartir ahora. Vejado, así me dejaste. O así me dejé de mi puro egoísmo o de mi egocentrismo o de mi soberbia de creerme lleno al fin de tantas lunas que necesité antes... que el señor me ayude, eso necesito, un dios, un dios clemente, bueno que me ame siempre sobre todo lo demás que tenga, no el diosecillo que me construí feliz... y por qué sigo pensando en la niebal negra!!!!!!!&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;"&gt;&lt;em&gt;debería estar tratando de respirar por mis propias fuerzas y no estar constantemente en nada.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-114754704809442601?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/114754704809442601/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=114754704809442601' title='0 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/114754704809442601'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/114754704809442601'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2006/05/se-acab-esta-situacin.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-114644847772286690</id><published>2006-04-30T21:12:00.000-04:00</published><updated>2006-04-30T21:54:37.763-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:arial;color:#000000;"&gt;&lt;em&gt;airecito con olor a primavera de septiembre entre mi Chile en volantines&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:arial;color:#000000;"&gt;&lt;em&gt;calorcito de tarde de verano y de durazno maduro en un campo&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:arial;color:#000000;"&gt;&lt;em&gt;hojita que se cae de mi árbol en otoño seco entre la niebla&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:arial;color:#000000;"&gt;&lt;em&gt;hielo de invierno que me caló y lluvia que me mojó sin consuelo&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:arial;color:#000000;"&gt;&lt;em&gt;ahora el viento que se lleva el hedor de un momento y como&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:arial;color:#000000;"&gt;&lt;em&gt;espumita que se va como el agua del mar cuando se recoge&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;span style="font-family:arial;color:#000000;"&gt;&lt;em&gt;así desaparece la sombrita que me cosí "hace" que naciste en mí.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt; &lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:Arial;"&gt;Así partí... así comí... así pequé... así debí marchar en este exilio&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-114644847772286690?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/114644847772286690/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=114644847772286690' title='1 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/114644847772286690'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/114644847772286690'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2006/04/airecito-con-olor-primavera-de.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-114564074747707735</id><published>2006-04-21T13:27:00.000-04:00</published><updated>2006-04-21T13:32:27.503-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/1600/Rrida%20Khlo_Las%20Dos%20Fridas.jpg"&gt;&lt;img style="DISPLAY: block; MARGIN: 0px auto 10px; CURSOR: hand; TEXT-ALIGN: center" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/320/Rrida%20Khlo_Las%20Dos%20Fridas.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-114564074747707735?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/114564074747707735/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=114564074747707735' title='0 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/114564074747707735'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/114564074747707735'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2006/04/blog-post.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>0</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-114525324199366398</id><published>2006-04-17T01:10:00.000-04:00</published><updated>2006-04-17T01:54:02.006-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#000000;"&gt;&lt;strong&gt;y la miraba caer, tan húmeda. Me producía escalofríos su inerte cuerpo rosando a mi lado, me hería, me consumía. Hacía tiempo que no me daba este frío en los pies. ¡Claro! hace 15 años, cuando me ennfermé la última vez, esa melancolía, la recuerdas, sí, esa que casi me derrumbó. Sí, ahora lo recuerdo como si fuera ayer; un ayer que por lo demás nunca estuvo tan lejano. Y claro, como estarlo si no lo dejé partir en tiempo veloz. Pero cómo fue que llegué a este punto denuevo. Es que por más que quisiera explicármelo nunca encontraba la respuesta. Sí, ¡ah! que eso ya lo sé, y como no, si me retumbó en los oídos como reprimenda de abuela campesina. Ahora sólo esperar en mí, en mi compañía... en esa misma compañía que me durmió tantas veces... que tantas veces me acunó y que yo espanté presumido de mi nuevo estado, claro, ahora me creía poderoso, y me dejé engañar por el destino, me dejé timar por eso que a todos les parecía tan bonito. Es que como no dejarme enceguecer si te vi como ese sueño tan bonito de mi infancia, como aquella lucecita que tenía el patio del lado que yo miraba aturdido sin entender realmente ni dimensionar que era en verdad. Ahora, claro, chilenito, yo la tenía, y me la apretaba al pecho y la mostraba y me llenaba la boca y te gritaba y te sentía y te llenaba y te, si te, te todo te nada.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#000000;"&gt;&lt;strong&gt;Estoy seco, me siento llano, vacío, estéril... y ¿cuánto dura esto? ¿otra vez eso mismo que ya dije? mi propia y ambigua-antigua incertidumbre... Vete pues, lejos, huye del espanto que me causé, déjanos solitarios como dos vacíos volcanes que se secaron, quédanos como dos pelotas estelares que deambulan por tu cosmos dorado... añórame(te) alma perpetua que vagaras por mi inconsciencia por los años que te vengan en gana hasta que me quieras volver a parir... adore te devote, decía yo en mi plegaria, adore te devote dire entonces hasta que ya no me queden lluvias en el alma.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:verdana;color:#000000;"&gt;&lt;strong&gt;adiós.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-114525324199366398?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/114525324199366398/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=114525324199366398' title='3 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/114525324199366398'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/114525324199366398'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2006/04/y-la-miraba-caer-tan-hmeda.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>3</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-114479247423953409</id><published>2006-04-11T15:16:00.000-04:00</published><updated>2006-04-11T17:54:34.316-04:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000000;"&gt;&lt;strong&gt;así de a poco se empezó a desmoronar... se me caia la cara a la vez que mi corazón también empezaba a retumbar silencioso las lágrimas que ahogaban el estómago.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;strong&gt;&lt;em&gt;y odiaba... entre cada lágrima un poco de odio inexplicable entre tanto fragor&lt;/em&gt;&lt;/strong&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000000;"&gt;&lt;strong&gt;No sé que soy. &lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000000;"&gt;&lt;strong&gt;Qué especie de casualidad mal entendida que llegaba a ráfagas imprevistas, que así mismo como se caía empezaba a levantarse para volver a caer. Sí, esa tortura que se repetía incansablemente como constante en la vida llena de amarguras prefabricadas, hechas y medidas sin consuelo, en la vorágine de una despiadada inseguridad... &lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000000;"&gt;&lt;strong&gt;así, ya cae, eso que empezaba haccía meses ahora por fin terminaba de sepultarse en mi propio circo... &lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000000;"&gt;&lt;strong&gt;acaso debí haber frenado mi sentir...&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div align="center"&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000000;"&gt;&lt;strong&gt; si me sequé fue porque desparramé todo lo que soy&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="font-family:lucida grande;color:#000000;"&gt;&lt;strong&gt; hasta el fin.&lt;/strong&gt;&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-114479247423953409?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/114479247423953409/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=114479247423953409' title='2 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/114479247423953409'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/114479247423953409'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2006/04/as-de-poco-se-empez-desmoronar.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-114210184034749240</id><published>2006-03-11T14:19:00.000-03:00</published><updated>2006-03-11T15:30:45.113-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/1600/amor2.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/320/amor2.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;em&gt;&lt;span style="color:#ff6600;"&gt;y si no me cansaba de mirarte así, fulgurante, entre cada movimiento que hacías y que para mí era un destello de luminosidad, de hermosura, de sentimiento tan profundo que no lo alcanzaba a comprender, y que me ahogaba. ¡Ah!, sí, porque así lo sentía todo el tiempo, cada instante en que te sentia a mi lado respirando fuerte como no sé porqué hacías, o es que yo te sentía así, fuerte; como lo que me faltaba a mí. Es que siempre te glorifioqué y no por las ganas de tenerte así para siempre en esa emoción perdida, sino porque así te sabía más en mi interior, más porque así yo me sabía dando eso que tanto acumulaba en mi cuerpo. Y así, de pronto, sin medirlo y sin temor terminé posándome de apoquito, una vez, dos veces, hasta tres y cuatro ya así de forma segura y sin miedo, mis labios así, encima tuyo... ¡y cómo fue eso! sentir tu olor profundo que ahora se hacía más mío, que ahora se terminaba de grabar en mi para siempre, para nunca más abandonarme. Ese mismo olor profundo y pesado, muy denso que me daba susto cuando noté que lo reconocía; y luché contra eso, porque no quise seguir registrando esa resina que me dabas y que ya era parte de mi vida... ahora, ¡uf! ahora ese aroma perfecto de perdición está en mí y te pido perdón por ello, por robártelo, por abusar de tu inocencia de personita crédula, por hacerlo mío sin pedirte permiso. Ese solo olor, ese mismo que me trastornaba de manera misteriosa cuando estaba a mi lado su fragancia, ese mismo olor que me causaba temblores absurdos en mi estómago, que me daban más temor porque sabía a que me estaba encaminando, supe reconocer el lugar donde me llevaba. Y ahora, ahora que es mío ese aroma y que mis labios lo sellaron y lo recuerdo con tanta alegría, porque sé que nunca se te besó con tanto amor, nunca tomaron tu olor sin quererlo con tanto deseo. Ay, ese aroma, que rico tu aroma en mi nariz, como entró, como me amarró y me estremeció hasta la última parte de mi cuerpo. Y no te pierdo, porque te siento en mí cada día, y porque ahora respiramos el mismo olor.&lt;/span&gt;&lt;/em&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-114210184034749240?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/114210184034749240/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=114210184034749240' title='11 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/114210184034749240'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/114210184034749240'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2006/03/y-si-no-me-cansaba-de-mirarte-as.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>11</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-114151516485837918</id><published>2006-03-04T20:25:00.000-03:00</published><updated>2006-03-04T20:32:44.903-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/1600/ni??o"&gt;&lt;img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/320/ni%3F%3Fo%20geopol%3F%3Ftico%20mirando%20el%20nacimiento%20de%20un%20nuevo%20mundo.10.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;color:#660000;"&gt;&lt;em&gt;Estaba por todos lados esa sensción de bruma marina que me desconcertaba. Te sabía ahí, a mi lado, como siempre, como tantas veces estuviste cuando las cosas se me venían encima como esa avalancha desconocida e inexplicable que nos había inundado por un momento que nunca pensamos pudiera existir. Era tarde ya cuando nos dimos cuenta; más cuando quisimos reparar en lo que habíamos producido. Tantas veces que nos dijeron que eso no, que esas cosas estaban vedadas, casi reservadas para las almas impías que eseñaba el hermano consagrado que nos hacía la catequesis de la primera comunión. &lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;span style="font-family:arial;color:#660000;"&gt;&lt;em&gt;No importaba ahora, y qué más puedo hacer, si ya se consumó esa catástrofe que desarticularía la estabilidad del señorío del que nos enseñaron a ser parte. Pero ése no se había equivocado, estabas medio podrido a su ojos como siempre lo repitió, como tantas veces trató de luchar contra esa vehemencia con que defendías eso que lo asuataba. Sabías que te tiene y siempre te tuvo miedo, sí lo sabías, y te gustaba hacerle sentir que le destruías sus enseñanzas vetotestamentarias que le costaba ahora imponer. Ahora se alejaba de a poco esa bruma semi densa que nos había empapado hacía rato ya en el interior, pero que no era sino hasta ahora, en este punto en que ya te habías remediado de los pesares, que nos dejó mojados hasta el tuétano. Pero si no quiero, lo sabes, no recuerdas que te lo dije entre los susurros desconcertantes de ese momento. Lo recuerdo. Pero lo recuerdas así medio entre temblores como antes, cuando te sabías en el despojo de tu aire imperturbable de persona valentona, porque siempre jugaste a serlo verdad, y te sonrojas de la vergüenza, así como cuando sabes que te descubro en tu realidad de capullo... bueno sabes que ya está hecho, y qué más puedo hacer, parar por ahora de decírmelo, te parece, no, no me parece adecuado, pero lo sabes... y lo sabemos ahora y hasta cuano se acabe la lluvia.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-114151516485837918?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/114151516485837918/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=114151516485837918' title='7 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/114151516485837918'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/114151516485837918'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2006/03/estaba-por-todos-lados-esa-senscin-de.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>7</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-113704911558019940</id><published>2006-01-12T03:53:00.000-03:00</published><updated>2006-01-12T03:58:35.596-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/1600/picasso-1908_amistad.0.jpg"&gt;&lt;img style="FLOAT: right; MARGIN: 0px 0px 10px 10px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/320/picasso-1908_amistad.0.jpg" border="0" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;            &lt;span style="font-family:times new roman;color:#ff0000;"&gt;&lt;em&gt;Mirarse el alma en un espejo es algo que causa temor. A mí me causa una sensación tan denigrante, porque veo la vejez de mi alma, veo como he deteriorado mi corazón sufriendo. Y me vi vacío, sin ningún sentido. Vacío, sin las cinco puntitas que me habitaban el corazón. Se fueron, las ahuyente? Nunca! No lo permito. Yo no lo quiero aceptar, porque siempre soy ciego, porque mi familia me enseñó a tapar el sol con un dedo. Las puntitas, mis cinco rojas puntitas se quedaron en un rincón olvidado de mí, porque ya no tienen el vigor de antes, porque yo las dejé romas, las gasté de tanto usarlas. Y ahora no me queda ni un cachito, ni un pedacito de su pinturita, ni una lucecita de su brillo que antes me acompañó. Desde mi invierno me acompañó. Cuando llegó a mí palma para certificar el arribo atrasado de su majestad. Ahora, ahora yo la gasté. Ahora, ahora ya se me fue. La ahogué, la maté, y con ella mi corazoncito se apagó también. Una parte chiquita, aquella que se llenó de sabiduría amorosa cada día que pasó… ahora, yo veo las cosas con ojos de nada, porque no tengo ni tristeza ni esperanza, estoy en el limbo de la emoción; así, medio inerte. Y esto dura, la verdad, es que el tiempo que yo no controlo. Y esto pasa, la verdad, en momentos que yo no necesitaba. Quiero poder mirarme en un espejo y descubrir que ya las cicatrices de mi cara se han marchado, que ya no están por ahí, demarcando los cauces de mis lágrimas, sino que ahora es lozano el brillo que ella fulgurece. Así, sí, así sabré como ha valido la pena estar embarcado en la tiniebla de una soledad ambigua y quizá inexistente… sí, porque muchas veces, me lo dijiste verdad, yo agravo las cosas… y dime, sí, tú, a ti te hablo, porque no me insististe? Porque no me pediste que sacara el velo que amarraba mis ojos y mis oídos y me soplaste para destapar esa sordera de la conciencia… bueno y ahora a costa de qué?, de la sequedad eterna? Ya. A mí no me queda sino seguir vagando ahora por este páramo eriazo, cubierto de negruzca humareda, porque se ha quemado aquella aventura de ser compatriotas de la esperanza… ya, esto es suficiente… en verdad que debo reposar en la espera… y esperar que se vaya volando como gaviota.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-113704911558019940?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/113704911558019940/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=113704911558019940' title='5 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/113704911558019940'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/113704911558019940'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2006/01/mirarse-el-alma-en-un-espejo-es-algo.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>5</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-113696088227367035</id><published>2006-01-11T02:55:00.001-03:00</published><updated>2010-02-16T23:09:54.058-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/1600/otra_mama.jpg"&gt;&lt;img style="MARGIN: 0px 10px 10px 0px; FLOAT: left; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/320/otra_mama.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="color:#330000;"&gt;&lt;em&gt;Es tarde, no debería estar haciendo esta labor que me está vedada por ser pelea de perros grandes. Pero esta foto y leer el blog de primis me invocó. Es que ahora enfrentamos una cosa que nos tiene muy preocupados, y es el examen de ana madre, la doctor ano o la tía Ani; como la prefieran. La tía de los sueños, sí, casi sacada de cuentos de hadas; pero de cuento conservador. No sé, ahora que nos enfrentamos a esto pienso y descubro cómo uno, a veces, pierde su tiempo en dolores absurdos. La verdad es que yo me he vuelto algo adicto a las penas y, si bien he tenido razones para visitar el mundo de las lágrimas, es más lo que me he desvirtuado que lo que me han penado. Yo ahora me siento semi olvidado por esencias que me vitalizaron en la niñez de mi 2005, pero la verdad es que se sumergieron, se decidieron volcar en su propio olor a podredumbre para darme a mí un zumo más tibio, quizá más enriquecedor, quizá ya no quiso darme la flor marchita... no lo sé y no importa, porque no está. ¿Y llegará, lo veré más adelante cuando una vez más me involucre en mi común costumbre de ser yo? Quizá ahora sí la vida a mí me demuestra qué es lo importante, y es raro que ahora derramo mi hielo por razones que me alejan de ese centro de absurda atención y me preocupo por ana madre. Y ¡cómo no hacerlo! es ella, otra mamá, como el cuadro... y si ya perdí la esencia, como dejar partir el zumo; me lo pregunto y sin respuesta clara... que confuso es a veces tratar de ponderar tantas angustias, es mejor enfocarse en los amores, en aquello que nos hace felices... en tu esencia que me enjuga hasta el contre y me saca de mi ser y que no me deja sino estar atento a la llegada de esa brisa casi marina que creo me refrescará... ahora yo por aquí, en mi Santiago añejo y deslavado, en este lugar del cual debo partir o no partir -y es que aún no lo sé bien- quiero poder encontrar el anuncio que me diga: ¡sí! ¡adelante! y tomar así para siempre ese vagón de droga sulfurante que es la felicidad, una cosa que por la lejanía de mi ceguera llena de rollos está a mi lado y no la sé disfrutar... por ahora, y créeme que es lo que más me importa, sólo me conformo con esa alarma anhelada que diga: tumor benigno.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-113696088227367035?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/113696088227367035/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=113696088227367035' title='1 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/113696088227367035'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/113696088227367035'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2006/01/es-tarde-no-debera-estar-haciendo-esta.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>1</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-113675790317343516</id><published>2006-01-08T19:01:00.001-03:00</published><updated>2010-02-16T23:03:32.064-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;div align="justify"&gt;&lt;span style="font-family:arial;color:#660000;"&gt;&lt;em&gt;Siempre me he dedicado a pensar en cómo sería sentirme más libre de mis pensamientos, y por minutos lo he logrado. Pero en el calor de un enero fúnebre, como este que me toco ahora, se vinieron a posar en mí tantos recuerdos. Y es que sí, debo ser honesto, esta fecha, este mes en que se acumulan a ratos tantas cosas importantes en mi vida – mi cumpleaños, por mencionar alguna – es en particular un período en que necesito sentirme vivo, o ver que renuevo mi ser en algún aspecto… diría que es el momento del año en que más necesito sentirme acompañado, o, para ser más sincero, es el momento del año en que deseo poder encontrar más referentes en el mundo que me rodea. En fin… ahora el calor me está agobiando, y no puedo concentrarme en tratar de ordenar mis ideas. Pienso que, quizás, no sea el momento de estar escribiendo, más que escribiendo, aguardando mi terror… pero, y si no, ¿cómo me voy a desahogar?, es esta una de las formas en que, según yo, por desordenado que parezca, por inútil que se pretenda para algunos, mejor me acomoda, porque en estas letras ambiguas puedo disfrazar cada emoción sin miedo a que las develen… a mí me gusta estar así, inmerso en esta incertidumbre que a algunos los desespera hasta el punto de salir corriendo a esconderse… yo no, me gusta estar ahí, tratando de dilucidar como puedo retener junto a mí mis decisiones… hace un mes me di cuenta de que soy un dictador de sentimientos, que abuso del poder del amor y ahora pago las consecuencias, en este juicio absurdo. Así, en el escrutinio de cada monigote que se ha sentido con el derecho de medir, de tratar de tabular lo que yo hago o hasta cuánto puedo sentir. Pero ahora, después de aquel evento que a mí me pareció maravilloso y que a mi contrincante le surgió como una casualidad del destino, -destino programado no por mí, pero si condicionado en cuanto pude manipular mi tiempo- será diferente… pues así pasó y así te vi, sangrante de dolor, pero un dolor que a mí no me calmaba… y cómo pueden creer todos que yo soy bueno, si veo a cada instante que sólo me dedico a tratar de torturar a quienes pretendo amar. Así lo veo yo ahora, desde aquel misterioso instante en que fui tan feliz, pero que se diluyó por mi propia culpa… y sí, perdí, aunque no me gusta asumir esa condición, no por un ansia medio milica, sino porque no soporto ni soy capaz de tolerar en mi corazón la pérdida… pero esa pérdida que ocasiono yo, acaso podrás enfrentarla mejor que yo cuando te vuelques en el silencio de mi ausencia… porque yo ya lo asumí como una realidad que estoy ahuyentando, pero tú, ¿sabes vivir sin mi adulación constante?… no hay que preocuparse, verdad, sabes que yo no dejaré que me pierdas… sabes, y en tu autosuficiencia dependiente posees el control de la situación… pero sólo hasta que decida partir.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;color:#ff6600;"&gt;&lt;em&gt;Hay tanto que quisiera poder decirte, pero no sé como hacerlo. En realudad, tengo miedo de hacerlo por la inseguridad de que te marches para siempre de aquí... de mi lado, donde me abrigas con tu sencillez y tu furor vehemente cada vez que piensas, cuando hablas… ese modo con que haces que me pierda en tus palabras, que vuelan por el aire y me traen tu seguridad y el olor de tu vida que llena mi alma hasta ahogarme de tu alegría y me da vida... vida de amor incomprendido, tantas veces... y qué más entonces, solo decirte que ya nunca más tendré eso que me diste cuando me mostraste tantas cosas que la vida me había cegado. Y a dónde vas ahora que ya te marchas con presura para nunca más estar junto a mí. Me queda tu sabiduría linda y llena de emoción cuando les dijiste lo que querías. ¿A Dios? Adiós... ya no hay más tiempo...ya nos toca separarnos por una eternidad que me parece eso, lo perpetuo.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;br /&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;color:#cc6600;"&gt;&lt;em&gt;Y cómo vamos a caminar en el pantano si mañana florece el amanecer, ese mismo que se perdió hace ya tantos siglos de lágrimas que calaron hondo en las cicatrices de tu rostro y del mío, porque no te dejabas mostrar… ahora el sol y la luna son diáfanas igual que tu rostro hambriento por el calor de mi noche. Pero ¿cómo tanta certeza… cómo alguien puede tener esa seguridad en su querer? ¿Me enseñas? Así como tantas veces en el silencio del reproche, cuando divagando me atrevía a seguir tu pensar siniestro, que sólo me contrajo nupcias de dolor. Pero ahora que anhelo tu respiración que nunca tuve, en definitiva, me siento más capaz de dormir.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt; &lt;/div&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-113675790317343516?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/113675790317343516/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=113675790317343516' title='2 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/113675790317343516'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/113675790317343516'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2006/01/siempre-me-he-dedicado-pensar-en-cmo_08.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>2</thr:total></entry><entry><id>tag:blogger.com,1999:blog-20622633.post-113657443319808162</id><published>2006-01-06T16:04:00.001-03:00</published><updated>2010-02-16T22:17:06.845-03:00</updated><title type='text'></title><content type='html'>&lt;a href="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/1600/color_1.jpg"&gt;&lt;img style="MARGIN: 0px 0px 10px 10px; FLOAT: right; CURSOR: hand" border="0" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/4479/2074/320/color_1.jpg" /&gt;&lt;/a&gt;&lt;br /&gt;&lt;span style="font-family:arial;color:#660000;"&gt;&lt;em&gt;No logro encontrar un solo momento en que no deje de pensar, de sacar conclusiones, como decía un personaje que fue un alguien en mi vida, pero que emigró como tantas veces pasó eso desde que comencé a comprometerme con la gente. La verdad es que ya asumí, como una constante en mi vida, el estar completamente solo. Solo en el sentido de no encontrar un símil en esta vida, alguien con quien compartir todo y que nunca quisiera partir... hace años que ya había dejado de lado esa empresa, pero hace dos años me embarqué como un neófito en la tarea de amar. No sé el porqué, solo sé que lo hice, o, más bien, que me vi empujado a tratar de enfrentar las emociones... Ahora, y luego de haber cargado un cúmulo de desilusiones profundas, creo que ya no tengo más confianza en lo que uno puede entrelazar con una persona. Me siento medio postergado, pero por mí, que es peor. Esto, porque he perdido el sentido de correspondencia que todo ser humano debería tratar de tener o hacer florecer desde su sentido común. Solo he buscado referentes en los seres que he mitificado como superhombres de mi vida. Será que solo eso se volvió para mí esa esencia medio ambigua que se comenzó a apoderar de mí desde no voy a decir cuanto tiempo. Un ente medio difuso que hice imperar en mi pensamiento y al cual adjudiqué la potestad de dirigir mi sentir. Y ahora yo reclamo, egoísta, enojado porque mis peones no quieren cumplir sus roles dictados, impuestos por mi ansia desesperada y desmedida de capturar para mí el amor y toda la atención de aquello que me parece atractivo... Por esquizofrénico que parezca, yo en mi interior sé que el amor que siento y que he sentido alguna vez por ti, es más sincero que mi propio mirar interior. Y, por último, yo sé que no emigraste y sigues aquí.&lt;/em&gt;&lt;/span&gt;&lt;div class="blogger-post-footer"&gt;&lt;img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/20622633-113657443319808162?l=lelapskahlo.blogspot.com' alt='' /&gt;&lt;/div&gt;</content><link rel='replies' type='application/atom+xml' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/feeds/113657443319808162/comments/default' title='Comentarios de la entrada'/><link rel='replies' type='text/html' href='http://www.blogger.com/comment.g?blogID=20622633&amp;postID=113657443319808162' title='11 Comentarios'/><link rel='edit' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/113657443319808162'/><link rel='self' type='application/atom+xml' href='http://www.blogger.com/feeds/20622633/posts/default/113657443319808162'/><link rel='alternate' type='text/html' href='http://lelapskahlo.blogspot.com/2006/01/no-logro-encontrar-un-solo-momento-en_06.html' title=''/><author><name>mariaNo marTín</name><uri>http://www.blogger.com/profile/01572328569283546502</uri><email>noreply@blogger.com</email><gd:image rel='http://schemas.google.com/g/2005#thumbnail' width='29' height='32' src='http://bp0.blogger.com/_-wKjJelrVeY/R-QxxTR9pRI/AAAAAAAAABo/4Qo0HYZyHXc/S220/yo,+b%26n+a%C3%B1o+2005,+por+agosto.jpg'/></author><thr:total>11</thr:total></entry></feed>
